CyberPiętro Wyżej

To jest element tekstowy. Kliknij ten element dwukrotnie, aby edytować tekst. Możesz też dowolnie zmieniać rozmiar i położenie tego elementu oraz wszelkie parametry wliczając w to tło, obramowanie i wiele innych. Elementom tekstowych możesz też ustawić animację, dzięki czemu, gdy użytkownik strony wyświetli je na ekranie, pokażą się one z wybranym efektem.

Wyobraź sobie taką sytuację:

Organizacja rozpoczyna wdrożenie nowego projektu cyberbezpieczeństwa. Powstaje koncepcja architektury, harmonogram i plan działań. Lider projektu ma duże doświadczenie, zna organizację i dokładnie wie, jaki efekt chce osiągnąć. Zaprasza do współpracy architektów, administratorów, specjalistów SOC, ekspertów od infrastruktury i właścicieli biznesowych.
Już podczas pierwszych warsztatów pojawiają się nowe pomysły. Architekt proponuje inne rozwiązanie techniczne. Administrator wskazuje ograniczenia środowiska. Biznes zgłasza dodatkowe wymagania. SOC zwraca uwagę na ryzyko operacyjne.
I właśnie wtedy pojawia się pierwszy test przywództwa.
Czy lider potraktuje te głosy jako próbę zburzenia swojej wizji?
Czy jako szansę na jej wzmocnienie?

W cyberbezpieczeństwie jedna osoba nie zna wszystkich odpowiedzi

Dzisiejsze środowiska IT są zbyt złożone, aby jedna osoba mogła zaprojektować najlepsze rozwiązanie w każdym obszarze. Architekt bezpieczeństwa zna architekturę. Administrator zna ograniczenia infrastruktury. Analityk SOC rozumie zagrożenia operacyjne. Biznes wie, które procesy są krytyczne.

Jeżeli próbujesz samodzielnie kontrolować każdy element projektu, bardzo szybko stajesz się wąskim gardłem. Paradoksalnie projekt, który miał być lepiej kontrolowany, zaczyna zwalniać.

Kierunek nie oznacza kontroli każdego rozwiązania

Twoją rolą nie jest zaprojektowanie wszystkich mechanizmów bezpieczeństwa. Twoją rolą jest określenie kierunku.

To Ty odpowiadasz za pytania:

► Jaki problem rozwiązujemy?
► Jakie ryzyka chcemy ograniczyć?
► Jakie wymagania są niepodlegające negocjacjom?
► Po czym poznamy, że projekt zakończył się sukcesem?

Natomiast odpowiedzi na pytanie „jak najlepiej to osiągnąć?” powinny powstawać dzięki wiedzy całego zespołu. Bo to nie procedura wybiera rozwiązanie. Robią to ludzie, którzy najlepiej znają swój obszar.

 Kiedy kontrola zaczyna obniżać odporność organizacji?

Wyobraźmy sobie incydent bezpieczeństwa: Analitycy SOC zauważają nietypową aktywność. Administratorzy analizują wpływ na środowisko. Eksperci infrastruktury przygotowują działania naprawcze. Jeżeli każda decyzja musi zostać zatwierdzona przez jedną osobę, organizacja traci czas. A podczas incydentu czas jest jednym z najcenniejszych zasobów.

Odporność organizacji nie polega na tym, że lider podejmuje wszystkie decyzje. Polega na tym, że zespół potrafi podejmować właściwe decyzje w granicach wcześniej określonego kierunku.

Architekt kierunku

Najbardziej dojrzali liderzy cyberbezpieczeństwa nie próbują być najlepszym specjalistą w każdym obszarze. Budują środowisko, w którym eksperci mogą wykorzystywać swoją wiedzę - chronią kierunek zamiast kontrolować każdy krok, wyznaczają granice odpowiedzialności i tworzą jasne kryteria jakości, pozwalając zespołowi współtworzyć rozwiązania.

To właśnie wtedy organizacja przestaje być zależna od jednej osoby i zaczyna budować prawdziwą odporność.

Odporność zaczyna się od sposobu podejmowania decyzji

W cyberbezpieczeństwie często koncentrujemy się na technologiach, procedurach i procesach. Znacznie rzadziej zadajemy sobie pytanie: w jaki sposób lider podejmuje decyzje i angażuje zespół w ich tworzenie?

A przecież nawet najlepsza architektura bezpieczeństwa nie będzie odporna, jeśli wszystkie decyzje operacyjne prowadzą do jednego człowieka. Odporna organizacja nie potrzebuje lidera, który zna odpowiedź na każde pytanie. Potrzebuje lidera, który potrafi utrzymać kierunek, jednocześnie tworząc przestrzeń, w której inni mogą wykorzystać swoją wiedzę i doświadczenie.

To właśnie wtedy cyberbezpieczeństwo przestaje być zbiorem indywidualnych kompetencji, a staje się zdolnością całego systemu do działania pod presją.

Refleksja końcowa

Największym wyzwaniem lidera cyberbezpieczeństwa nie jest podejmowanie wszystkich decyzji, tylko stworzenie warunków, w których zespół potrafi podejmować dobre decyzje, nie tracąc wspólnego kierunku.

Bo odporność nie powstaje tam, gdzie lider kontroluje system. Ona powstaje tam, gdzie lider potrafi go zaprojektować tak, aby działał także bez niego.

Architektura decyzji • 3 min czytania

Autor: Katarzyna Piasecka
CEO CyberShieldON

Twórczyni Architektury odporności organizacyjnej CyberShieldON.
Cyberbezpieczeństwo • Strategia • Przywództwo

CyberPiętro Wyżej to cykl refleksji dla liderów, którzy rozumieją, że decyzje nie powstają w próżni.To przestrzeń rozmowy o systemie, zależnościach i odpowiedzialności przywódczej.

Strategiczny rytm. Nieprzypadkowa przestrzeń. Decyzje, które zostają.

Strona www stworzona w kreatorze WebWave.